Watermeloen is op een warme zomerdag heerlijk verfrissend. Het roze vruchtvlees verdwijnt meestal zonder veel moeite, maar daarna blijft er een flinke berg schil over. En die hoeft helemaal niet naar de composthoop.
Het witte gedeelte van de watermeloenschil is eetbaar en heeft een stevige structuur die wat aan komkommer doet denken. In verschillende Aziatische keukens wordt watermeloenschil dan ook verwerkt in onder andere pickles, curry's, chutneys en sauzen.
Zelf maak ik ze graag in met een zoetzuur azijnmengsel. Gember, peper, kruidnagel, kaneel, steranijs en mosterdzaad zorgen daarbij voor flink wat smaak. Na het inmaken moet je wel even geduld hebben. De smaken ontwikkelen zich verder in de pot en worden na enkele weken veel mooier.
Het resultaat is een knapperig, zoetzuur bijgerecht dat verrassend veelzijdig is. Serveer de stukjes bij een barbecue, bij een pittige curry of stevige bonenschotel, of zet gewoon een kommetje op tafel bij het aperitief.
En ondertussen heb je van iets wat anders afval was nog een paar heerlijke potjes gemaakt.

Geweckt & Ingemaakt
